ÖĞRENME STİLLERİ ENVANTERİ

Öğrenme Stilleri

Ders çalışmak ve bu çalışmadan verim alabilmek kişiye özgü bir beceridir. “Bende bu beceri yok, olmuyor hocam ben çalışmak istemiyorum” diyebilirsiniz. Burada sizlere ilk hatırlatacağım nokta becerilerin kazanılabildiğidir.

Elbette tek düze bir çalışma yönteminden söz edemeyiz. Kişilerin öğrenme stillerine ilişkin birden fazla teori ve çalışma bulunmaktadır. Bu kuramların/teorilerin içeriğine baktığımızda hemen hepsi öğrenmenin kişiden kişiye değiştiği ve bireye özgü olduğunu ifade etmektedir. Dolayısıyla ders çalışmaya başlamadan önce kendimizi keşfetmeliyiz. Bu yazıda kendimize “Nasıl öğreniyorum?” sorusunu sorup cevap arayacağız.

Öğrenmede temel faktörler algı, öğrenme motivasyonu, konsantrasyon ve iç yapıdır. Nitekim algı dışında kalan üçü öğrenilebilir kavramlardır. Yani öğrenmemizi etkileyen kavramları da öğrenebiliriz. Cohen ve arkadaşları öğrenmeyi üç sınıfta toplamıştır; Görsel, İşitsel ve Kinestetik(Dokunsal) Öğrenme. Bireyler bu stillerden birine veya birden fazlasına sahip olabilirler (Çaycı ve Bedir, 2017). Dilerseniz bir göz atalım.

(Açık, 2013)

Öğrenme stilleri yalnızca derslerde değil, hayat boyu bize kolaylık sağlar. Çünkü insan sürekli öğrenen ve kendini yenileyen bir varlıktır. Diğer bir öğrenme stili ise Kolb tarafından geliştirilmiştir. Dört ana stil ve bunların birleşiminden meydana gelen dört bileşik öğrenme stilinden meydana gelir.

 Dilerseniz Kolb’un öğrenme stillerine de bir göz atalım;

David Kolb Öğrenme Stilleri

Somut deneyimle öğrenen bir birey öğrenme sürecine veya probleme duygulara dayalı olarak yaklaşır. Eğitim ortamında açık fikirli, esnek ve değişime uyumlu yapısıyla dikkat çekerler. Gerçek olayların içinde olmayı severler, diğer insanların yaşantılarına ve duygularına duyarlıdırlar.

Yansıtıcı gözlem aşamasında öğrenci izleyerek ve duyarak öğrenmektedir. Bu aşamada yer alan insanlar, fikir ve durumları farklı açılardan gruplandırabilirler. Öğrenme ortamında yansıtıcı gözleyen sabırlıdır, amaçlı olarak dinler ve dikkatli bir biçimde yargılayarak öğrenir.

Soyut kavramsallaştırma kısmında birey analitik düşünceleriyle hareket eder. Olayları analiz eder ve sistematik planlarla çalışmayı tercih ederler.

Aktif yaşantı aşamasında bireyler olayları deneyimlemek, test etmek veya değiştirmek isterler. Öğrenen pratik bir yaklaşım uygular ve neyin pratik olarak işe yaradığı ile ilgilenir. Cohen ve arkadaşlarının kuramındaki Kinestetik (Dokunsal) Öğrenmeye benzer.

Yaşantısal Öğrenme bir döngüdür ve birey zaman zaman dönüştürerek tüm bu basamakları uygulayabilmektedir. Kolb birleştirilen bu basamaklarla bireylerin öğrenme stillerinde ayrıştıklarını ileri sürmektedir (Oral, 2003). Bu bağlamda;

Ayrıştıran (Converter): Soyut kavramsallaştırma ve aktif yaşantı öğrenme biçimlerini kapsar. Bu öğrenme stilini tercih edenler karar verme, problem çözme, analitik düşünce ve sistematik planlama yapma konularında başarı göstermektedirler. Öğrenme esnasında yaparak, yaşayarak öğrenme eğilimdedirler. Genellikle fen bilimlerinde başarılı olurlar ve o alana yönelirler.

Özümseyen (Assimilator): Soyut kavramsallaştırma ve yansıtıcı gözlem öğrenme biçimlerini kapsar. Bu öğrenme stilini benimseyen bireyler teorik (kavramsal) modeller oluşturmakta iyidirler, fakat teorileri kullanmak konusuyla az ilgilenirler. Genelde soyut düşüncelere odaklanırlar ve tümevarımsal düşünürler. İnsanlarla iletişim kurmada problem yaşamasalar da sosyalleşmeyi daha az benimsemektedirler. Bir şeyler öğrendikleri esnada soyut kavramlar ve düşünceler üzerinde odaklanırlar. Genellikle matematik ve temel bilimlere ilgileri olup bu alanda uzmanlaşırlar.

Değiştiren (Diverger): Somut yaşantı ve yansıtıcı gözlem öğrenme biçimlerini kapsar. Bu öğrenme stilini benimseyenlerin somut olaylar geniş perspektiften bakabilme yetenekleri güçlüdür. Durumlar karşısında eyleme geçmektense gözlemlemeyi tercih ederler ve değişik düşüncelerin, fikirlerin üretildiği durumlar üzerine odaklanırlar. Kültürel ilgileri yüksektir.. Olayları neden-sonuç, amaç-sonuç ilişkisiyle değerlendirmeyi tercih ederler. Duygu ve düşüncelere yoğunlaşırlar. Genellikle sosyal alanlara ilgi gösterip bu alanlarda uzmanlaşırlar.

Yerleştiren (Accomodator): Somut yaşantı ve aktif yaşantı öğrenme biçimini kapsar: Plan yapma, planı yürütme-sürdürme ve yeni/farklı deneyimler kazanma eğilimindedirler. Öğrenme süreçlerinde hissederek ve yaparak öğrenmeyi benimserler (Askar ve Akkoyunlu, 1993; Ülgen, 1995; Truluck and Courtenay, 1999; Ergür, 2000).

Şimdi sizlerle aşağıda Öğrenme Stili Envanterini paylaşıyorum. Bu envanteri kendinize uygulayabilirsiniz. En çok işaretlenen, en fazla puanı alan stil sizin sahip olduğunuz öğrenme stilidir. Kolb’un Envanterini uygulamak isterseniz lütfen benimle (okul psikolojik danışmanıyla) iletişime geçiniz. Bir sonraki yazımız öğrenme stillerine göre verimli ders çalışma üzerine olacaktır.

Sağlık ve mutlulukla kalın.

Psk. Dan. Asya AKATA

Kaynakça

Açık, S. (2013). Lise Öğrencilerinin Öğrenme Stilleri Ve Problem Çözme Becerileri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi, (Yüksek Lisans Tezi), Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Bolu.

Aşkar, Petek ve Akkoyunlu, B.(1993). “Kolb Ögrenme Stili Envanteri”, Egitim ve Bilim Dergisi. 17(87), 37-47.

Bedir, G. ve Çaycı, D. (2017). Ortaokul 5. ve 6. sınıf öğrencilerinin öğrenme stilleri ile ders çalışma yöntemlerinin incelenmesi. ÇAKÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(1), 67-81.

Oral, B. (2003). Ortaögretim ögrencilerinin ögrenme stillerinin incelenmesi. Eğitim Yönetimi, 35, 418-435.