Pdr – Yüksek Teknoloji Koleji

Yıllık Çalışma Takvimi

Yutek — Tue, 13 Sep 2022 18:04:37 +0000

Pandemi Sonrası Okula Dönüş

Yutek — Fri, 10 Sep 2021 10:18:10 +0000

Pandemi Sonrası Okula Dönüş PDF için lütfen tıklayınız.

Ben Dili

Yutek — Fri, 22 Jan 2021 10:11:07 +0000

Ben Dili

Sevgili Yüksek Teknoloji Koleji Öğrencileri,

Yüksek Teknoloji Koleji olarak bu yazımızda sizlerle “ben dilini” ele alacağız. Konuşmak ve iletişim kurmak yaşamın ilk yıllarından beri yaptığımız ve oldukça basit gördüğümüz eylemlerdir. Ancak bu iki kavram göründüğü kadar basit değildir.

İletişimde zamanlama, beden dili, etkin dinleme, empati ve ben dili gibi kavramlar oldukça önem taşımaktadır. Bu nedenle iletişim sürecinde istediğimiz tepkiyi alamayabiliriz. Nerede yanlış yaptığınızı düşünüp bulamıyorsanız bu değişkenlere bakmanız yol gösterecektir.

7’den 70’e, çocuktan yetişkine konuşurken çoğu kez “sen dili” ile iletişim kurarız. Çoğu zaman farkında dahi olmayız çünkü “sen dili” yaşamımızda kalıplaşmış ve otomatik tepkilere dönüşmüş olabilir. Bu dil bizlere suçluluk hissettirebilir ve savunmaya itebilir. “Sen dili” düşünceleri ifade ederken karşımızdaki kişiyi incitebilir. Bu nedenle iletişim süreci sağlıklı bir şekilde devam edemeyebilir.

“Sen dili” duyguları ifade etmez ayrıca suçlayıcıdır. Davranıştan ziyade kişiliğe yapılan atıflardır. Bu nedenle bireyleri savunmaya iter. Kişiye anlaşılamadığı hissini verir. Örnek vermek gerekirse;

Ders esnasında konuşan bir arkadaşımıza “Böyle ders mi dinlenir? Ne çok konuşuyorsun, geveze!” şeklinde bir tepki verildiğinde arkadaşımız “disiplinsiz ve geveze biri” olduğu suçlamasıyla karşı karşıya kalır. Böyle biri olmadığını ifade edebilmek için “savunucu iletişime” geçer.

Örnekteki cümle hepimizin gördüğü gibi duygudan yoksun, davranıştan çok bireyin kişiliğine yönelik ve suçlayıcı bir cümledir. Bu iletişim sürecini “iletişim” olmaktan çıkarır ve haklı-haksız, doğru-yanlış arasındaki bir savaşa dönüştürür. İletişimin asıl amacı duygu ve düşüncelerimizi yansıtmakken “kazanmak zorunda hissettiğimiz” bir tartışmaya dönüşür ve bu durum birçok kez kavgaya yol açar.

Başka bir açıdan bakarsak “sen dili” kişiler arasındaki çatışmayı alevlendirdiği ve konuyu asıl konuşulmak istenen durumdan uzaklaştırdığı için bizler için zaman kaybına da yol açar. Bu nedenle “sen dilinin” zaman, insan ilişkileri ve kendi benliğimiz üzerinde pek çok yan etkisi vardır.

Bu zamana kadar “sen dili” ile gelmek bizlere kendimizi suçlu hissettirmesin. Belki başka bir iletişim kodu bilmiyorduk, değil mi? Bugün sizlerle günlük hayatta kullanabileceğimiz, duygularımızı ve düşüncelerimizi tam anlamıyla yansıtmamıza yardımcı olacak ve bunu yaparken karşı tarafı savunmaya itmeyecek-incitmeyecek bir dil öğreneceğiz; “Ben dili”.

“Ben dili” karşılaştığımız durum veya davranış karşısında deneyimlediğimiz öfke veya kızgınlık gibi kişisel tepkileri değil, kendi duygu ve düşüncelerimizi sakince ve samimi bir dille aktardığımız iletişim biçimidir.

“Ben dili” ile konuşurken yaşanılan olayı kişilerden bağımsız olarak ele alır, kendi hislerimizi de karşı tarafla paylaşarak rahatsızlığımızı veya üzüntümüzü dile getiririz. Bu durum karşımızdaki insanın bizimle empati kurmasını kolaylaştırır, bizi daha rahat anlamasına olanak tanır. Bireyleri yakınlaştırır ve yanlış anlaşılmaların önüne geçer. Biraz önceki örneği “ben dili” ile ele alalım;

Ders esnasında konuşan arkadaşımıza ben dile ile tepki verirken önce ne hissettiğimizi düşünelim. Dikkatimiz dağılıyor dolayısıyla ders dinleyemiyoruz, tekrar odaklanmak da zamanımızı alıyor. O halde cümleyi düzenleyelim; “Ders esnasında konuştuğun zaman dikkatim dağılıyor ve motivasyonum düşüyor, tekrar odaklanmakta da zorlanıyorum. Bu durumdan rahatsız oluyorum.”

Şimdi ne söylediğimizi değerlendirelim; ne yaşadığımızı ve ne hissettiğimizi karşı tarafa açıkça ifade ettik. Burada önceki örnekteki gibi onu suçlayacak herhangi bir ibare yok. Aynı zamanda davranışı kişiliği ile de ilişkilendirmedik, bir önceki örnekte konuştuğu için ona geveze demiştik. Artık arkadaşımız nasıl hissettiğimizi ve ne yaşadığımızı biliyor, bizimle daha kolay empati kurabilir.

O halde şu adımları izleyerek “ben dili” ile cümlelerimizi yapılandırabiliriz;

Nasıl hissettiğinizi veya düşündüğünüzü anlayın, (üzgün, değersiz, öfkeli)
Hissin tam olarak neyden kaynaklandığını tespit edin, (Tam olarak ne oldu da böyle hissettim?)
Bu hissin/düşüncenin sizler için nasıl bir etki yarattığını, sonuçlarını düşünün, (rahatsız olmak, kırılmak)
Kimseyi suçlamadan, sakin ve samimi bir biçimde kendinizi ifade edin.

Örneğin sözünüzün kesilmesinden rahatsız oluyorsanız; “Sözümü kesip durma!” yerine “Cümlemi bitiremediğimde beni dinlemediğini düşünüyorum ve bu bana kendimi değersiz hissettiriyor” diyebiliriz.

Cümleyi bitirememek (Hissin kaynağı)
Dinlenilmediğini düşünmek (Nasıl hissettiğimiz ve ne düşündüğümüz)
Değersizlik hissi (Duygu ve düşüncemizin sonucu)

Sevgili Yüksek Teknoloji Koleji öğrencileri, bu yazımızda sizlerle “ben dilini” ele aldık. Sağlıklı iletişim kurabilmek ve sürdürebilmek için “ben dili” kritik bir önem taşımaktadır. Dileriz ki bu yazımız sizlere katkı sağlar ve iletişim süreçlerinizi yapılandırırken burada öğrendiğiniz bilgileri uygulayabilirsiniz. Bu konu ile ilgili daha fazla bilgi sahibi olabilmek için rehberlik servisiyle iletişime geçin.

Yüksek Teknoloji Koleji Rehberlik Servisi

Ruhsal Değişimler ve İletişim

Yutek — Fri, 08 Jan 2021 10:16:00 +0000

Ruhsal Değişimler ve İletişim

Sevgili Yüksek Teknoloji Koleji Öğrencileri,

Bu hafta sizlerle Yüksek Teknoloji Koleji Psikolojik Danışma ve Rehberlik Servisi olarak ruhsal değişimler ve ergenlik dönemi gelişim özellikleri hakkında konuşacağız.

Lise dönemindeki bireyler olarak çocukluktan yetişkinliğe doğru bir geçiş sürecindeyiz. Bu süreç birçok fiziksel beden değişimlerini ve ayrıca ruhsal değişimleri birlikte getirmektedir. Ergenlik sanılanın aksine öfke ve stres yoğunluğu içeren, sürekli kavgaya sebep olan bir dönem değildir. Elbette ergenlik döneminde arkadaş çevresiyle ve aileyle tartışmalar olur ancak bu tartışmaların bizlere gösterdiği önemli bir nokta vardır; Birey olmak. Artık kendi sınırlarımızı belirlemek, kendimize ait bir yaşam tarzı oluşturmak istiyoruz, düşüncelerimiz duyulsun, bizlerle bir birey gibi iletişim kurulsun istiyoruz. Bunlar oldukça doğal istekler ancak bu istekleri nasıl ifade ettiğimiz, ailemiz ve arkadaşlarımız tarafından nasıl algılandığımız ve onların bize olan tutumları bu geçiş döneminin nasıl geçeceğini belirliyor.

Birçoğunuz geçen yıldan daha farklı hissediyor olabilir. Vücudumuzda meydana gelen hormonel değişimler bize kendimizi daha durgun, daha enerjik veya daha öfkeli hissettirebilir. Artık dış görünüşümüze daha dikkat ediyoruz, özgürlüğümüzün kısıtlanmasından hoşlanmıyoruz, kendimize daha fazla vakit ayırmak istiyoruz. Arkadaşlarımızla daha çok vakit geçiriyoruz, çünkü bizi anlıyorlar. Sosyalleşmek, çıkıp dolaşmak istiyoruz. Bunların hepsi oldukça doğal ve bizi bir sonraki gelişim dönemine, yetişkinliğe hazırlayan değişimler. Ancak bu değişimler doğal diyip bırakmak olmaz, değişimleri kontrol altına almak bize hem duygusal hem sosyal açıdan güvenli bir ortam sağlar. Ergenlik dönemini iyi tanımalı ve bu dönemde karşımıza çıkabilecek sorunlarla ilgili işlevsel problem çözme yolları geliştirmeliyiz.

Ruhsal olarak ergenlik dönemi özelliklerine baktığımızda utanç, suçluluk duygusu, öfke, kaygı gibi duyguların sıklıkla yaşandığı görülmektedir. İnsanlar olarak bazen öz eleştiri konusunda yanılgılara kapılabilir kendimizi objektif değerlendiremeyebiliriz. Ergenlik döneminde de bu durumla ilişkili konular sıklıkla karşımıza çıkar. Kendimizi başarısız veya işe yaramaz görme eğilimindeysek durup bir bakmalıyız, gerçekten öyle mi? Güçlü yanlarımızı tanımak ve yeterliklerimizin farkında olmak her gelişim döneminde olduğu gibi ergenlik döneminde de iyileştirici bir faktördür. İletişim kurmak, sosyalleşmek bu dönemde daha ön plana çıkıyor demiştik. İletişim ve duygu durumla ilgili konulardan da kısaca bahsedelim.

Öncelikle duygu durumunuzun özel bir sebepten mi yoksa dönem özelliklerinden mi kaynaklandığını bulmalıyız. Bunun için kendimize nasıl hissettiğimizi sormak ve bu hislere neyin yol açtığını düşünmek oldukça önemli. Evet artık büyüdük, çocuk değiliz ve düşüncelerimiz, duygularımız en az diğerleri kadar önemli.

Hepinizin bir an için düşünmesini rica ediyorum; Sizler kendinizi nasıl ifade ediyorsunuz?

Kendimizi ifade etme biçimimiz birçok değişken tarafından etkilenir. Burada başrolü genelde duygularımız ve düşüncelerimiz oynar. Öfkeleniyoruz, mutlu oluyoruz, üzülüyoruz, heyecanlanıyoruz ve bunun sonucunda tepkiler veriyoruz. Peki bu tepkiler bizi ne kadar yansıtıyor, kendimizi gerçekten karşı tarafa anlatabiliyor muyuz?

İletişim karşılıklı bir süreçtir öncelikle bunu atlamamamız gerekir. Bizler karşı tarafa bir şeyler aktarırken kelimeler karşı tarafın zihninde birleşir ve algısıyla şekillenir. Algı kişiden kişiye farklılık gösterdiğinden kimi zaman farklı anlaşılabiliriz. Olası yanlış anlamaların önüne geçmenin en sağlıklı yolu ise içten ve açık bir iletişim kurmaktır. Cümlelerimizi kurarken söylemek istediğimizi, duygumuzu ne kadar ifade ediyor buna bir bakmalıyız. Ailemizle yaşadığımız bir tartışmada karşı tarafa “Senden nefret ediyorum!” derken gerçekten nefret mi ediyoruz, yoksa öfkemiz veya kırgınlığımız nedeniyle mi karşı tarafa bunu iletiyoruz? Çoğu zaman bu cümledeki “nefret” nefret olmaz. Çoğu zaman karşı taraftaki insanla iletişim kurarken beklentimiz karşılanmadığında, hayal kırıklığına uğradığımızda, değersiz hissettiğimizde veya üzüldüğümüzde ondan “nefret” ederiz. Dolayısıyla bu gerçekten ne hissettiğimizi yansıtan bir cümle olmaktan çok bizim kırgınlığımıza karşı diğer tarafı da kırmak için sarf ettiğimiz bir cümledir.

Oysa bunun yerine “çok üzüldüm, şu an kendimi değersiz hissediyorum” dediğimizde hem kendimizi doğru ifade etmiş hem de karşı tarafa bizi anlaması için bir şans vermiş oluruz. Bu nedenle iletişimde kendimizi nasıl ifade ettiğimiz ve sözcükleri nasıl kullandığımız önem taşımaktadır.

Sevgili Yüksek Teknoloji Koleji öğrencileri, özellikle bir birey olmaya çabaladığımız, kendi düşüncelerimiz için mücadele ettiğimiz bu ergenlik döneminde, kendimizi bir yetişkin olmaya hazırlarken iletişimin gücünü beraber keşfedelim ve bu gücü kullanalım. Bir sonraki yazımızda duygularımızı, düşüncelerimizi nasıl aktarabileceğimizi ve “ben dilini” ele alacağız.

Sağlıkla kalın,

Yüksek Teknoloji Koleji Rehberlik Servisi

Hedef Belirleme

Yutek — Fri, 01 Jan 2021 12:27:18 +0000

Sevgili Yüksek Teknoloji Koleji Öğrencileri;

Yeni yıl kavramı birçoğumuz için yeni umutlar, yeni hedefler demek. Umutlarımızın gerçek olması için harekete geçmek, hedeflerimizin gerçekleşmesi için ise doğru hedef belirlemek önemlidir. Yüksek Teknoloji Koleji olarak bu hafta sizlerle hedef belirlemeyi ele alacağız.

Hedef belirleme, biz hem süreç hem de sonuç açısından bilgi vermektedir. Kariyer yolumuz bir harita ise, hedefler ulaşacağımız varış noktasıdır. Bir matematik problemi olarak bakarsak A noktasından B noktasına olan yolculuğumuz kariyer yolu, A noktası başlangıcımız ve B noktası hedefimizdir. Ancak A noktasından B noktasına ışınlanamayız dolayısıyla buradaki süreci yok saymamak gerekir.

Hedef belirlerken öncelikle kendimizi tanımalıyız; neyi severiz, neye ilgimiz var, hangi konuda yetenekliyiz, kişilik özelliklerimiz nelerdir? Örneğin kişilik özelliği bağlamında “dışadönük” bir yapıya sahipseniz, masa başı işler sizlere uygun olmayabilir, daha çok insanla iletişim kurmak ve daha çok yer görmek isteyebilirsiniz. Yetenek doğuştan getirilen özelliklerin eğitim ve çevre etkisi ile geliştirilmiş kısmını iade eder. Yetenek kavramında genel akademik başarıyı ele alacak olursak, fen bilimlerinde daha az başarılı olan birinin hemşirelik bölümünü kazanma hedefi onu zorlayacaktır. İlgilerimiz ise işe/derse/hobiye olan eğilimimizi gösterir. İlgi ve yetenek çoğu zaman birbiri ile ilişkilidir. Çünkü insanlar olarak bir şeyi yapamadığımızı düşündüğümüzde ondan uzaklaşabilir ve ilgimizi kaybedebiliriz. Hedeflerimizi belirlerken ilgi, yetenek ve kişilik özelliklerimizin farkında olmamız daha gerçekçi hedefler seçmemize yardımcı olur.

Neden hedef belirlemeliyiz?

Hedef belirleme yaşamımızın bir parçasıdır. Hedefler için ise eyleme geçmek gerekir. Örneğin bir cumartesi günü evde tek başınıza oturuyorsanız ve susadığınız için su içmeyi hedefliyorsanız önce oturduğunuz yerden kalkmanız ardından mutfağa gidip dolaptan bardağı alıp sürahiden suyu doldurmanız gerekiyor. Dolayısıyla eğer bir hedefimiz varsa önce kalkıp yola çıkmamız gerekiyor.

Aynı zamanda hedef belirlemek bizim için bir çok şeyi anlamlı kılabilir. Önceki yazılarımızda motivasyonu ele alırken bireyin neyi neden yaptığını bilmesi gerektiğini söylemiştik. Eğer bir hedefiniz varsa neden ders çalıştığınızı veya neden okula devam ettiğinizi bilirsiniz. Aksi takdirde “Bu bilgiler günlük hayatta ne işe yarayacak?” soruları içerisinde kendinizi sorgularken bulabilirsiniz. Çünkü öğrendiğiniz bilgiler günlük hayatta sizlerin meslek sahibi olmasını sağlayacak. Önce bunu fark etmemiz ve öğrenme süreçlerimizi buna göre şekillendirmemiz gerekir.

Hedef belirlerken neye dikkat etmeliyiz?

İlk etapta hedefimizin gerçekçi ve ulaşılabilir olduğundan emin olmalıyız. Açıklayacak olursak yeni doğmuş bir bebekten bisiklet sürmesini bekleyemeyiz değil mi? Dolayısıyla fizik dersindeki başarınızı yetersiz buluyorsanız ve bir önceki sınav notunuz 12 ise bir sonraki sınav için 100 puan hedeflemek gerçekçi olmayacaktır. Aynı zamanda sizin için ulaşılabilir bir hedef olmadığından sınava hazırlanırken “Ben zaten o puanı alamam” diyip motivasyonunuzu düşürebilir ve sizi çalışmaktan uzaklaştırabilir. Bunun yerine bir sonraki sınav için kendinize 50 veya 60 puanı hedef olarak koyarsanız hedefiniz daha ulaşılabilir olacaktır. 60 puanı aldıktan sonra 80 puanı, 80 puandan sonra ise100 puanı hedefleyebilirsiniz. Ancak bunun bir süreç olduğunu ve basamak basamak ilerlemek gerektiğini unutmamalıyız.

Hedef belirlemede iki aşama vardır; karar verme ve eylem. Karar verme aşamasında öncelikle kendimize şu soruları sormalıyız:

Ben gerçekten ne istiyorum?
Bunu neden istiyorum?
Bu hedefin bedeli nedir?
Ben bu bedeli ödemeye hazır mıyım? Ne zaman başlayabilirim?

Bu sorulara verdiğimiz cevaplara göre planımızı yapıp eyleme geçebiliriz. Hedefleri kısa vadeden uzun vadeye kadar bir sistemle oluşturmalıyız. Örneğin tablonun ilk kısmında Edebiyat dersi için önceki sınavından 40 puan alan ve başarılı olmak isteyen bir öğrenciyi ikinci kısmında üniversiteye hazırlanan bir öğrenciyi düşünecek olursak;

· Günlük 30 dakika tekrar yapmak

· Önümüzdeki sınavdan 70 puan almak

· Yılsonunda Edebiyat ortalamasını 85 ve üstüne çıkarmak

· Lise boyunca Edebiyat başarısını sürdürmek

· Günde 5 saat ders çalışmak

· Önümüzdeki sınavlarda yüksek puan almak, yılsonunda takdir almak

· Okul başarısını sürdürmek ve YKS sonucunda istediğimiz bölüme girmek

· Hayallerimizdeki mesleği yapmak

Hedeflerimizi aylık, dönemlik, yıllık ve nihai hedefler şeklinde yukarıdaki örnekler gibi sınıflandırabilirsiniz. Hedeflerinizi ve gelişiminizi kayıt altına almanız nihai (son) hedefinize ulaşmanıza yardımcı olacaktır. Bu bağlamda hedefinizi zaman aralıklı parçalara bölün ve hedeflerinize ne ölçüde ulaştığınızı mutlaka kaydedin.

Hedefleriniz diğer insanlardan bağımsız olmalıdır. Örneğin sırf siz öğretmen olmak istiyorken sırf ailenizin ve çevrenizin isteği üzerine doktor olursanız gelecekte sevmediği işi yapan biri haline gelebilirsiniz. Bir işi sevmediğinizde ise bu yaşam kalitenizi olumsuz etkileyecek ve isteksizliğiniz işinize yansıyarak veriminizi düşürecektir. Sırf diğerleri istiyor diye birinci olmamalıyız, ne istediğimizi kendimiz düşünüp karar vermeliyiz. Unutmayın herkes kendi hayatını yaşar, sizin diş hekimi olmanızı isteyen aileniz gelecekte bu işi sizinle birlikte yapmayacak. Kendinizin de sevdiğiniz ve gelecekte istediğiniz standartları size verebilecek hedeflere odaklanın.

Hedeflerinizi somuta indirgeyin; Evet, kimya dersinde başarılı olmak istiyorsunuz. Ancak bir konudan başlamanız gerekiyor. Hedeflerinizi oluştururken “Bugün kimya dersi için 40 dakika tekrar yapacağım” demek tam bir hedefi göstermez ancak hedefinizi şu şekilde yeniden düzenleyebilirsiniz; “Bugün kimya dersinde atomun yapısı konusu için 40 dakika tekrar yapacağım.” Bu gözünüze zor gelen tabloyu kolaya indirger. Matematik tek başına gözünüze büyük görünse de üç gün boyunca “kümeler” konusuna çalışmak o kadar da zor değildir.

Sevgili Yüksek Teknoloji Koleji öğrencileri, hedeflerinizi belirlediğinizde karşınıza birçok engel çıkacaktır. Ancak şunu unutmayın ki insanın önündeki tek engeli kendisidir. Bu nedenle çaba harcarken kendinize destekleyici ve anlayışlı davranmayı ihmal etmeyin.

Hepinize sağlıklı, mutlu ve hedefleriniz için yılmadan çalışacağınız başarı dolu bir yıl dileriz.

Yüksek Teknoloji Koleji Rehberlik Servisi

Ders Çalışma Programı Hazırlama

Yutek — Fri, 18 Dec 2020 18:15:43 +0000

Ders Çalışma Şablonunu İndir

Boş Ders Çalışma Şablonunu İndir

Ders Çalışma Programı Hazırlama

Sevgili Yüksek Teknoloji Koleji Öğrencileri,

Geçtiğimiz haftalarda öğrenme stilleri ve verimli ders çalışmayı ele almıştık. Bu hafta ise Yüksek Teknoloji Koleji Rehberlik Servisi olarak ders çalışma programı nedir, nasıl hazırlanır bunları konuşacağız.

Ders çalışma programları genellikle birçok öğrencinin merakla aldığı, birkaç gün boyunca inceleyip uygulamaya çalıştığı ve sonunda uygulamaktan vazgeçtiği programlardır. Bunun sebepleri arasında oluşturulan programın bireyin ihtiyaçlarına uygun olmaması ve saat bazında uygulanabilir, sürdürülebilir olmamasıdır. Bu nedenle program bireyin ihtiyaçlarına uygun olarak planlanmalıdır.

Elbette ruh sağlığı uzmanları ve eğitimciler bireyin ihtiyaçlarını tespit edip o ölçüde bir program hazırlama gayretindedir. Ancak bireyin hayatı ve buna bağlı olarak motivasyonu gün içerisinde dahi değişiklik gösterebilmektedir. Bu nedenle öğrenci kendine bir sistem edinmeli ve kendi disiplinini sağlayıp bu sistemin devamlılığını sağlamalıdır.

Programı hazırlarken önceliğimiz ihtiyaçlarımıza karar vermek olmalıdır, hangi derste kendini zayıf görüyorsun, hangi derste daha güçlüsün? İnsanlar olarak savaşamadığımız şeylerden kaçma eğilimimiz vardır. Bu eğilimi günümüzdeki rekabet ortamı “yanlış yapmamalıyım” düşüncesiyle destekler. Bu nedenle yapamadığımızı düşündüğümüz dersten uzaklaşırız. Oysa yapabilmek kadar yapamamak, başarabilmek kadar başaramamak, kazanabilmek kadar kaybetmek de normaldir. Öncelikle kendimize bunu hatırlatmalıyız, bu kendimize bir şans vermemizi sağlar. Biz kendimize şans tanımıyorsak kim bize şans verecek, öyle değil mi?

Çalışmaya başlarken “bunu mutlaka yapacağım, kesinlikle yapacağım, başarısız olamam” düşüncesi ile değil “çalışmaya başlıyorum eğer hazırsam bu konuyu öğrenebilirim” diye başlamakta fayda var. Çünkü “başarısız olamam” düşüncesi istenilen başarı elde edilmediğinde “aptal” gibi ya da “işe yaramaz” hissettirebilir. Ama bir konuyu veya bir dersi anlamamak sizi “işe yaramaz” veya “tembel” biri yapmaz. Öncelikle olduramamanın, yapamamanın ve başarısız olabilmenin normalliğini kabul etmemiz gerekir. Sonuçta her işte başarılı olsaydık meslek grupları olmazdı.

Normalliği kabul ettikten sonraki aşama durumun altındaki nedenleri araştırmaktır. Evet, çalıştık ve öğrenemedik; neden? Birden fazla yanıtı olabilir, belki düşünceleriniz yoğundur ve odaklanamıyorsunuz, belki öğrenmeye çalıştığınız konunun temelini oluşturmadan işe kalkışıyorsunuz. Kendimizi takviye etmeliyiz, fonksiyon konusunda işlem yapabilmek için temel dört işlemi bilmeniz gerekir. İnsan vücudunu öğrenmek için hücre yapısını bilmek gereklidir. Eğer eksik bilgileriniz olduğunu düşünüyorsanız kendinize temel oluşturmak için de çalışabilirsiniz. Örneğin matematik dersine günde 2 saat ayırıyorsanız bunun 1 saatini temel oluşturmak için kullanabilirsiniz.

Tüm koşulları sağladığınız halde öğrenemiyorsanız öğrenme için hazır olmayabilirsiniz. Bir şeyi öğrenemediğimizde ilk yaptığımız şey kendimizi suçlamak oluyor; “Olmuyor işte yapamıyorum!”, “Başarısızım, kafam almıyor”. Evet “o an” yapamıyor olabilirsiniz, birçoğumuz “o an” yapamayız. Burada şans olayına geri dönüyoruz; “Yapamıyorum, olmuyor!” değil “Şu an için öğrenmeye hazır değilim” diyebiliriz. Çünkü gerçek olan şey bu, yapamıyor değilsiniz, şu an yapamıyorsunuz. Ancak bunu akşamüstü, yarın veya bir hafta sonra yapabilirsiniz. İnsanın başaramayacağı şey yoktur ve yazık ki önündeki tek engel kendisidir. Kendimize engel olmamalı, destekleyici olmalıyız. Kendinize yakın bir tarihte tekrar öğrenmek için şans verin.

Gelelim programı şekillendirmeye; Yukarıda da bahsettiğim gibi program oluştururken zaman vermek pek doğru değil. Çünkü saat 20.00 için verilen 1 saatlik Coğrafya dersi o gün yemeğin geç yenmesi sebebiyle ertelenebilir ve belki hiç yapılmayabilir. Bu nedenle programları hazırlarken derslere göre çalışma süresi vermeyi tercih ediyorum, sizler de programı bu şekilde yapılandırabilirsiniz. Örneğin bir hafta süresince 4 saat matematik, 2 saat İngilizce, 3 saat kimya dersi şeklinde uzayıp gidiyor. Haftanın hangi günü hangi derse çalışılacağı konusunda da kendinize özgürlük tanıyabilirsiniz. Çarşamba günü programınızda fizik dersi varsa ancak hiç fizik çalışmak istemiyorsanız onu coğrafya ile değiştirebilirsiniz. Bu nedenle programı oluştururken esnek olmasına dikkat etmeliyiz.

Esnek bir programdan kasıt dersleri ertelemek değil yerlerini değiştirebilmektir. Günde 3 saat ders çalışan bir öğrenci bunun 2 saatini ertesi güne erteleyecek olursa, ertesi gün 5 saatlik çalışma onu bunaltabilir. Bu nedenle kendinize verdiğiniz sözleri tutun ve günlük saatinizi doldurmaya gayret edin. Çalışma sürenizi ayarlarken çalışmanızı en az 25 dakika en çok 45 dakikalık sürelere bölün ve mutlaka kendinizi dinlendirin. Yanlış yapmaktan korkmayın, bir test kağıdının tümü yanlış olabilir. Yanlış yapmak öğrenmek için güzel bir fırsattır. İnsanın hem derslerde hem günlük hayatında yanlışlarından öğreneceği pek çok şey vardır. Yanlışlarımızı düşmanımız olarak değil bizi doğruya götüren yolda bir basamak olarak görmeliyiz. Test/sınav sonuçlarınızda mutlaka yanlışlarınızı inceleyin. Genelde onları korkunç bir şeymiş gibi fırlatıp bir daha yüzlerine bakmayız ancak yanlışlarınıza size doğruyu öğretmeleri için bir şans verin.

Zayıf olduğunuzu düşündüğünüz derslere ağırlık verin ancak güçlü olduğunuz dersleri ihmal etmeyin. Tarih dersinde zayıfsanız haftada 3 saat tarih çalışabilirsiniz ancak matematiğiniz çok iyi diye programa matematik dersini almamak bir süre sonra hüsrana uğratabilir.

Sizlerle ekte kendiniz yapılandırabileceğiniz boş bir ders çalışma programı bir de örnek hazırlanmış program paylaşıyorum. Sizler de kendinize göre bir program düzenleyebilir, düzenlenmekte zorlanıyorsanız okul psikolojik danışmanıyla irtibata geçebilirsiniz.

Yüksek Teknoloji Koleji

Rehberlik Servisi

Verimli Ders Çalışma

Yutek — Fri, 11 Dec 2020 17:22:46 +0000

Verimli Ders Çalışma

Sevgili öğrenciler, bu haftanın gündemi verimli ders çalışma. Elbette hepiniz geleceğiniz için çabalıyor ve bir şeyler yapmak istiyorsunuz. Çağımızda bunun yolu büyük ölçüde iyi bir üniversiteye gitmek ardından hatrı sayılır bir kurumda çalışmak ve sonrasında eğitimi yükseltmekten geçiyor. Geçen hafta sizlerle öğrenme stillerini konuşmuştuk. Bu hafta ise öğrenme stillerine göre nasıl çalışmamız gerektiğini ve çalışacağımız ortamı nasıl düzenlememiz gerektiğini konuşacağız.

Çalışma verimini etkileyen iki temel durumdan söz edilebilir. Biri içsel kaynaklarımız (motivasyon, uyarılmışlık hali, ruh hali) diğeri ise ortam ve imkanlardır. Araştırmalar gösteriyor ki çalışma isteğimizi ve verimimizi etkileyen en güçlü faktör: Motivasyon. Motivasyon bu yazının da anahtar kelimesi olacak. Dilerseniz kendimizi bir ölçelim:

Ders çalışmaya yönelik motivasyonumuz var mı?
Bu motivasyonun kaynağı nedir?
Motivasyon kaynağımız geçici mi yoksa sürekli mi?

Motivasyon neden en güçlü faktör olarak görülüyor bir bakalım; İnsan davranışı anlamlıdır, davranışta mutlaka bir amaç yatar. Eğer neyi neden yaptığımızı bilirsek ona uygun şekilde davranabiliriz. Bu bağlamda ilk hedefimiz neden ders çalışmamız gerektiğini bulmak. Bu neden daha yüksek yaşam standartlarına sahip olmak, gelecekte daha iyi şartlarda çalışmak ve yetişkinlikte kendine daha fazla zaman ayırmak olabilir. Eğer idealimizde bir meslek varsa bu mesleğin imkanlarını ve statüsünü araştırmalıyız. Ardından bu mesleğe sahip olmak için ne yapmak gerektiğini düşünmeliyiz. Yukarıda bahsettiğim gibi günümüzde çoğu zaman bunun için ders çalışıp iyi bir akademik başarı elde etmek gerekir. Gelecek planlarımız bizim için güzel bir motivasyon kaynağı olabilir. Ancak bu kadarla sınırlı bırakamayız, gelecek bazen uzun gelebilir, uzun geldiğinde vazgeçmemeliyiz. Vazgeçmek süreci kırmak demektir ve bu kırılmaların önüne geçilmesi gerekir. Nihai (büyük) hedefin yanı sıra kendimize küçük hedefler de koyabiliriz. Mesela 50 puan aldığımız matematik dersinin bir sonraki sınavından 80 puan almak gibi. Bu hedefleri koyarken hedeflerimizin gerçekçi olmasına dikkat etmeliyiz. Aksi takdirde Türkçe dersinin ilk sınavından 10 puan alan bir öğrencinin sonraki sınavda 100 puan almayı hedeflemesi hayal kırıklığına yol açabilir. Ardından ihtiyacımıza göre nasıl çalışacağımızı belirlemeliyiz.

Hedeflerimize ve mevcut durumumuza göre ne kadar çalışmamız gerektiği değişkenlik gösterebilir. Ancak bu kısımda durumumuzu analiz edebilmemiz önemli. Burada devreye ölçme giriyor. “Yanlış yapmak” son zamanlarda birçoğumuzun kabusu haline gelmiş durumda. Öyle ki yanlış yapmamak uğruna kendimizi bile kandırıyoruz. Ölçmede dikkat etmeniz gereken en önemli şey dürüstlük olacaktır. Testler aracılığıyla seviyenizi ölçerken dürüst bir sınav vermeye gayret edin. Herkes yanlış yapabilir ve her şeyi bilmek zorunda değilsiniz. Dürüstlükle yaptığınız test size doğru sonucu vereceğinden kendi eksikliklerinizi görmeniz ve onlar üzerinde çalışmanız kolaylaşacaktır. Yaptığımız ilk testte 20 sorudan 15’ini yanlış yapmak bizi değersiz veya “tembel” yapmaz. Bu durum sadece o derste/o konuda yetersiz olduğunuzu ve daha çok gayret göstermeniz gerektiğini söyler. Sınavların amacı size kendinizi kötü hissettirmek değildir, sizin eksik olduğunuz noktaları göstermektir. Bu bağlamda eksikliklerinizi belirleyip çalışma programınızı şekillendirebilirsiniz.

Hedefi belirledik, çalışma programını hazırladık şimdi sıra geldi nasıl çalışacağımıza…

Geçtiğimiz hafta sizlerle öğrenme stillerini paylaşmıştım. Bakalım bu stiller nasıl öğreniyor;

Görsel Öğrenme Stili:

Öğrenmede görsel materyallere ihtiyaç duyarlar.
Çalışma ortamının düzeni ve görünümü önemlidir. Bu nedenle gereksiz materyallerin öğrenme ortamından kaldırılması ve dağınık duran notların, kağıtların vs. sınıflandırılması önerilir.
Eğer bir görsel öğrenenseniz ve düz metinleri okumak sıkıcı geliyorsa bir de onları şemada görün! İstediğiniz gibi şekillendirebileceğiniz şemalar, grafikler ve kavram haritalarıyla öğrenme sürecinizi daha keyifli hale getirebilirsiniz. Çizimle uğraşıyorsanız öğreneceğiniz dağları, nehirleri çizebilirsiniz.
Beyin renkleri kolay hatırlar, görsel öğrenen bireyler renkli kalemlerle çalışmaktan keyif alırlar. Konu başlıklarını farklı renklerde yazıp işaretlemeniz onları daha kalıcı hale getirecektir.

İşitsel Öğrenme Stili:

İşitsel öğrenenler dinleme ve konuşma aktivitelerinden verim alırlar. Bu bağlamda beyin fırtınası, tartışma ortamları öğrenme sürecini kolaylaştırabilir.
Derste soru sorma işitsel öğrenen bireyler için öğrenmeyi daha kalıcı bir hale getirebilir. Not almaktan hoşlanmayabilirler ancak not almak ve bu notları sesli tekrar etmek öğrenme sürecini kolaylaştıracaktır.
Bir şeyi öğrenmek istiyorsanız, öğretmeyi deneyin. Evet, öğretmekten bahsediyorum. O gün çalıştığınız konuyu veya gün içinde dinlediğiniz dersi bir başkasına anlatmak size hem tekrar hem tartışma imkanı sağlayacaktır. Şayet evde sizi dinleyecek kimse yoksa oyuncak ayınızın ne kadar iyi bir dinleyici olduğunu da test edebilirsiniz.
Öğrenmek istediğiniz konuyu bir sunum haline getirebilirsiniz. Bu sayede gerekli bilgileri ayıklamış ve tekrarınızı yapmış olursunuz.
Bir başka yöntem video izlemek olabilir. Bir dersi kaçırdığınızı veya anlamadığınızı düşünüyorsanız o dersin tekrarını (EBA, youtube vs.) üzerinden izleyebilirsiniz.

Kinestetik (Dokunsal) Öğrenme Biçimi

Materyallerin kullanımı öğrenme sürecini kolaylaştıracaktır. Hafıza kartlarını öğrenme sürecinde kullanabilirsiniz. Eğer hafıza kartınız yoksa sizler de hafıza kartları oluşturabilirsiniz. Yapmanız gereken tek şey konu başlığını ve konuya ait hatırlatıcı önemli bilgileri alt alta listelemek ve bunu küçük kartlara yansıtmak!
Eğer dokunsal öğrenen bir bireyseniz not almak da işinizi kolaylaştıracaktır. Ancak örneklerden yararlanmaya dikkat edin. Çünkü dokunsal öğrenen bireyler formülleri olduğu gibi kabul etmekte zorlanabilirler, o formülün nerede-ne işe yaradığını tabiri caizse günlük hayatta ne işimize yarayacağını öğrenmek isterler.
Grup çalışmaları deneyebilirsiniz. Online eğitim sürecinde bu size uzak bir ihtimal dahi olsa online konferans görüşmeleri yaparak herhangi bir ders için çalışma grubu oluşturabilirsiniz.
Dokunsal öğrenen bireyler dikkatlerini bölebilirler. Çoğu zaman ders çalışırken müzik dinlediğinizde veya başka bir şeyle uğraştığınızda dışarıdan “Dikkatin dağılıyor, sadece dersine odaklan” gibi uyarılar alıyor olabilirsiniz. Yürüyerek veya egzersiz yaparak ders çalışıyor olabilirsiniz, bir metinden not çıkarırken şarkı mırıldanıyor olabilirsiniz, bu dışarıdan klasik bir çalışma aktivitesine benzemeyebilir. Şayet uğraştığınız şey sizin dikkatinizi dağıtmıyor ve aksine odaklanmanıza yardımcı oluyorsa dokunsal öğrenen bir birey olabilirsiniz. Burada önemli olan nokta size verim sağlayacak müzikler dinlemek ve aktiviteler seçmek olacaktır. Uzmanlar film sound-tracklerinin odaklanmayı kolaylaştırdığını ifade ediyorlar, bizden söylemesi.
Dokunsal öğrenen bireyler için odaklanma süreleri daha kısa olabilir. Kısa aralıklarla çalışmak moralinizi bozmasın. Çoğu insan için uygun çalışma süresi 20-45 dakika arasında seyretmektedir. Kendinize uygun süreyi tespit edin ve kısa aralıklarla çalışın. Burada önemli olan nokta motivasyonu kaybetmemek ve sürekliliği sağlamak olacaktır.

Eğer bir hedefimiz varsa hedefimize uygun davranmalı ve o ölçüde çalışmalıyız. Bir sonraki yazımızda verimli ders çalışma için dış kaynakların düzenlenmesini ele alacağız.

Kaynakça

Başbay A., Bıyıklı C. Ve Demir, E.K. (2018). Öğrenme stilleri ile ders çalışma alışkanlıklarının incelenmesi. İlköğretim Online, 17(2), 848-863.

Kaya, M. (2001). Lise 1. Sınıf Öğrencilerine Verimli Ders Çalışma Alışkanlıkları Kazandırmada Grup Rehberliğinin Etkisi, (Yüksek Lisans Tezi), İnönü Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Malatya.

Akbaba, S. Ve Aktaş, A. (2005). İçsel motivasyonun bazı değişkenler açısından incelenmesi. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 21, 19-42, Marmara Üniversitesi, İstanbul.

Kesiktaş, A.D. (2006) Ders çalışma becerileri ve özel gereksinimli öğrenciler. Özel Eğitim Dergisi, 7(1), 37-48, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi, Ankara.

Çalışma Ortamının Düzenlenmesi

Yutek — Fri, 11 Dec 2020 17:01:41 +0000

Çalışma Ortamının Düzenlenmesi

Sevgili öğrenciler, öğrenme stilini ve öğrenme stilimize göre çalışma yöntemlerimizi biliyorsak çalışmalardan verim alabilmemiz için bir de çalışma ortamının düzenlenmesini ele almalıyız. Öncelikle dikkat etmemiz gereken konu tüm bireylerin ve bireylerin ihtiyaçlarının birbirinden farklı olduğudur.

Bu nedenle çalışma ortamını düzenlerken kendinizi tanımalı ve ortamı kendinize göre organize etmelisiniz. Her bireyin kendine ait bir düzeni vardır, önceliğimiz bu düzeni keşfetmek olmalı. Sizin düzeniniz bir başkasına karmaşık ve dağınık gelebilir. Ancak bir grup çalışması gerçekleştirmiyorsak, kendi düzenimizi bir başkası için değiştirmemize gerek yok. Dikkat etmemiz gereken temel noktalar:

Çalışma ortamım fiziksel olarak uygun mu?
Bu ortama neyi eklesem/ortamdan neyi çıkarsam daha çok verim alırım?
Çalıştığım ortamda odaklanabiliyor muyum?

Fiziksel uygunluğa geçmeden önce çoğumuzun yaşadığı “hiç çalışmak istemiyorum” durumunu ele almak gerektiğini düşündüm. Evet, o gün kendinizi iyi hissetmiyor olabilirsiniz, ancak bir şeyleri yapmadan/uygulamadan onları yapmak ya da yapmamak istediğimize karar veremeyiz. Bu tüm aktiviteler için geçerlidir, direkt “yapmak istemiyorum” demek bir peşin-hüküm ön yargı göstergesidir. Hangi aktivite olursa olsun onlara bir şans verilmesi gerekir, öyle değil mi? Eğer o aktiviteyi yapmaya başlayıp belli bir süre sürdürdüysek (15-20 dakika civarında) gerçekten istememekten söz edebiliriz. Eğer gerçekten o gün verim alamadığınızı düşünüyorsanız o güne ait çalışma programınızı haftanın diğer günlerine bölebilirsiniz. Bu durum sürekli oluyorsa hedeflerinizi ve motivasyon kaynaklarınızı tekrar gözden geçirebilirsiniz, okul rehberlik servisinden ve ailenizden destek alabilirsiniz.

Fiziksel uygunluk çalışma sürecimiz için oldukça önemlidir. İnsan üşüdüğü, terlediği veya mayıştığı bir ortamda çalışmak istemez. Bu nedenle odanızın ısısına dikkat etmelisiniz, ne sizi bunaltsın/uyku getirsin ne de üşütsün.
Başka bir konu ışık; birçok çalışma gösteriyor ki ışık ruh sağlığımız ve dikkatimiz üzerinde önemli etkiye sahip. Eğer gündüzleri çalışıyorsanız çalıştığınız ortamın gün ışığını yeterli bir miktarda aldığından emin olun. Çoğu zaman loş ışıkta çalışmak önerilmez, loş ışık hem gözlerinizi yorabilir hem de uykunuzu getirebilir. Ancak yukarıda da bahsettiğim gibi bu durum kişiden kişiye farklılık gösterir, size iyi gelecek aydınlatmayı/ışığı bulmalısınız.
Çalışma masasının düzeni ise çok daha kişiye özgüdür. Bazılarımız kalabalıktan hoşlanmaz, masanın üzerinde çalıştığı ders haricinde bir materyal olmasını istemez ancak bazılarımız için sadelik de dikkat dağıtıcı olabilir. Bu nedenle zihninizde çalışma masanızı bir canlandırın, hangi görüntü size daha rahat hissettiriyor? Kağıtlar ve kitaplarla dolu bir masa üstü mü yoksa birkaç kitap ve bir defterden oluşan daha sade bir masa üstü mü?
Çalışmaya başlamadan materyalleri hazırlamanız motivasyon açısından da güçlendirici olacaktır. Çalışacağınız derse ait kitapları, defteri ve kullanacağınız diğer materyalleri önceden hazırlamaya çalışın, bu çalışma esnasında aradığınız şeyi bulmanızı kolaylaştıracağı gibi organize olmak sizi ders için motive edebilir.
Çalışacağınız zemine dikkat etmelisiniz, zemin de oda sıcaklığı gibi sizi çalışmaktan soğutabilir veya derin bir uykuya yönlendirebilir. Bu nedenle sizi rahatsız etmeyecek ancak size sağlıklı bir duruş sağlayacak bir sandalye/koltuk seçmelisiniz.
Çalışma esnasında dikkatinizi dağıtacak seslerden ve ses kaynaklarından uzak durmalısınız. Eğer müzikle ders çalışan biri iseniz kendinize uygun bir oynatma listesi oluşturabilirsiniz. Ancak çalışma esnasında sessizlik isteyen biriyseniz müzik-çalar, telefon ve televizyondan uzak durmak eğer imkanınız varsa başka bir odada çalışmak daha verimli olacaktır.

Ders çalışma ve öğrenme süreçlerinize ilişkin destek almak isterseniz lütfen okul psikolojik danışmanıyla iletişime geçin.

Kaynakça

Başbay A., Bıyıklı C. Ve Demir, E.K. (2018). Öğrenme stilleri ile ders çalışma alışkanlıklarının incelenmesi. İlköğretim Online, 17(2), 848-863.

Kesiktaş, A.D. (2006) Ders çalışma becerileri ve özel gereksinimli öğrenciler. Özel Eğitim Dergisi, 7(1), 37-48, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi, Ankara.

Pandemi’de Zaman Yönetimi

Yutek — Wed, 02 Dec 2020 14:42:27 +0000

ÖĞRENME STİLLERİ ENVANTERİ

Yutek — Wed, 02 Dec 2020 14:27:25 +0000

Öğrenme Stilleri

Ders çalışmak ve bu çalışmadan verim alabilmek kişiye özgü bir beceridir. “Bende bu beceri yok, olmuyor hocam ben çalışmak istemiyorum” diyebilirsiniz. Burada sizlere ilk hatırlatacağım nokta becerilerin kazanılabildiğidir.

Elbette tek düze bir çalışma yönteminden söz edemeyiz. Kişilerin öğrenme stillerine ilişkin birden fazla teori ve çalışma bulunmaktadır. Bu kuramların/teorilerin içeriğine baktığımızda hemen hepsi öğrenmenin kişiden kişiye değiştiği ve bireye özgü olduğunu ifade etmektedir. Dolayısıyla ders çalışmaya başlamadan önce kendimizi keşfetmeliyiz. Bu yazıda kendimize “Nasıl öğreniyorum?” sorusunu sorup cevap arayacağız.

Öğrenmede temel faktörler algı, öğrenme motivasyonu, konsantrasyon ve iç yapıdır. Nitekim algı dışında kalan üçü öğrenilebilir kavramlardır. Yani öğrenmemizi etkileyen kavramları da öğrenebiliriz. Cohen ve arkadaşları öğrenmeyi üç sınıfta toplamıştır; Görsel, İşitsel ve Kinestetik(Dokunsal) Öğrenme. Bireyler bu stillerden birine veya birden fazlasına sahip olabilirler (Çaycı ve Bedir, 2017). Dilerseniz bir göz atalım.

Görsel Öğrenme	İşitsel Öğrenme	Kinestetik Öğrenme
En iyi görerek algılar.	Duyarak, dinleyerek öğrenirler.	Hem görmeye hem dinlemeye ihtiyaç duyarlar.
Yüzleri isimlere oranla daha çok hatırlarlar.	Öğrenmede dinleme ve konuşma aktivitelerini tercih ederler (tartışma, drama, dersler).	Sürekli hareket halindedirler.
En iyi görsel araçlarla (kitap, video, resim vs.) öğrenirler.		Materyal kullanımıyla, dokunarak, yaparak öğrenirler.
Daha çok yazılı ödevleri tercih etme eğilimindelerdir.		Projeler, deneyler yapmaktan ve hareket halinde olmaktan hoşlanırlar.

(Açık, 2013)

Öğrenme stilleri yalnızca derslerde değil, hayat boyu bize kolaylık sağlar. Çünkü insan sürekli öğrenen ve kendini yenileyen bir varlıktır. Diğer bir öğrenme stili ise Kolb tarafından geliştirilmiştir. Dört ana stil ve bunların birleşiminden meydana gelen dört bileşik öğrenme stilinden meydana gelir.

Dilerseniz Kolb’un öğrenme stillerine de bir göz atalım;

David Kolb Öğrenme Stilleri

Somut deneyimle öğrenen bir birey öğrenme sürecine veya probleme duygulara dayalı olarak yaklaşır. Eğitim ortamında açık fikirli, esnek ve değişime uyumlu yapısıyla dikkat çekerler. Gerçek olayların içinde olmayı severler, diğer insanların yaşantılarına ve duygularına duyarlıdırlar.

Yansıtıcı gözlem aşamasında öğrenci izleyerek ve duyarak öğrenmektedir. Bu aşamada yer alan insanlar, fikir ve durumları farklı açılardan gruplandırabilirler. Öğrenme ortamında yansıtıcı gözleyen sabırlıdır, amaçlı olarak dinler ve dikkatli bir biçimde yargılayarak öğrenir.

Soyut kavramsallaştırma kısmında birey analitik düşünceleriyle hareket eder. Olayları analiz eder ve sistematik planlarla çalışmayı tercih ederler.

Aktif yaşantı aşamasında bireyler olayları deneyimlemek, test etmek veya değiştirmek isterler. Öğrenen pratik bir yaklaşım uygular ve neyin pratik olarak işe yaradığı ile ilgilenir. Cohen ve arkadaşlarının kuramındaki Kinestetik (Dokunsal) Öğrenmeye benzer.

Yaşantısal Öğrenme bir döngüdür ve birey zaman zaman dönüştürerek tüm bu basamakları uygulayabilmektedir. Kolb birleştirilen bu basamaklarla bireylerin öğrenme stillerinde ayrıştıklarını ileri sürmektedir (Oral, 2003). Bu bağlamda;

Ayrıştıran (Converter): Soyut kavramsallaştırma ve aktif yaşantı öğrenme biçimlerini kapsar. Bu öğrenme stilini tercih edenler karar verme, problem çözme, analitik düşünce ve sistematik planlama yapma konularında başarı göstermektedirler. Öğrenme esnasında yaparak, yaşayarak öğrenme eğilimdedirler. Genellikle fen bilimlerinde başarılı olurlar ve o alana yönelirler.

Özümseyen (Assimilator): Soyut kavramsallaştırma ve yansıtıcı gözlem öğrenme biçimlerini kapsar. Bu öğrenme stilini benimseyen bireyler teorik (kavramsal) modeller oluşturmakta iyidirler, fakat teorileri kullanmak konusuyla az ilgilenirler. Genelde soyut düşüncelere odaklanırlar ve tümevarımsal düşünürler. İnsanlarla iletişim kurmada problem yaşamasalar da sosyalleşmeyi daha az benimsemektedirler. Bir şeyler öğrendikleri esnada soyut kavramlar ve düşünceler üzerinde odaklanırlar. Genellikle matematik ve temel bilimlere ilgileri olup bu alanda uzmanlaşırlar.

Değiştiren (Diverger): Somut yaşantı ve yansıtıcı gözlem öğrenme biçimlerini kapsar. Bu öğrenme stilini benimseyenlerin somut olaylar geniş perspektiften bakabilme yetenekleri güçlüdür. Durumlar karşısında eyleme geçmektense gözlemlemeyi tercih ederler ve değişik düşüncelerin, fikirlerin üretildiği durumlar üzerine odaklanırlar. Kültürel ilgileri yüksektir.. Olayları neden-sonuç, amaç-sonuç ilişkisiyle değerlendirmeyi tercih ederler. Duygu ve düşüncelere yoğunlaşırlar. Genellikle sosyal alanlara ilgi gösterip bu alanlarda uzmanlaşırlar.

Yerleştiren (Accomodator): Somut yaşantı ve aktif yaşantı öğrenme biçimini kapsar: Plan yapma, planı yürütme-sürdürme ve yeni/farklı deneyimler kazanma eğilimindedirler. Öğrenme süreçlerinde hissederek ve yaparak öğrenmeyi benimserler (Askar ve Akkoyunlu, 1993; Ülgen, 1995; Truluck and Courtenay, 1999; Ergür, 2000).

Şimdi sizlerle aşağıda Öğrenme Stili Envanterini paylaşıyorum. Bu envanteri kendinize uygulayabilirsiniz. En çok işaretlenen, en fazla puanı alan stil sizin sahip olduğunuz öğrenme stilidir. Kolb’un Envanterini uygulamak isterseniz lütfen benimle (okul psikolojik danışmanıyla) iletişime geçiniz. Bir sonraki yazımız öğrenme stillerine göre verimli ders çalışma üzerine olacaktır.

Sağlık ve mutlulukla kalın.

Psk. Dan. Asya AKATA

Kaynakça

Açık, S. (2013). Lise Öğrencilerinin Öğrenme Stilleri Ve Problem Çözme Becerileri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi, (Yüksek Lisans Tezi), Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Bolu.

Aşkar, Petek ve Akkoyunlu, B.(1993). “Kolb Ögrenme Stili Envanteri”, Egitim ve Bilim Dergisi. 17(87), 37-47.

Bedir, G. ve Çaycı, D. (2017). Ortaokul 5. ve 6. sınıf öğrencilerinin öğrenme stilleri ile ders çalışma yöntemlerinin incelenmesi. ÇAKÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(1), 67-81.

Oral, B. (2003). Ortaögretim ögrencilerinin ögrenme stillerinin incelenmesi. Eğitim Yönetimi, 35, 418-435.

ÖĞRENME STİLLERİ ENVANTERİ

AÇIKLAMA: Kendinizi en iyi anlattığını düşündüğünüz aktivitelerden size uygun olanların yanına işaret koyunuz. En fazla işaretlediğiniz bölüm sizin baskın öğrenme yönteminizi belirler. Word formatında idirmek için lütfen tıklayınız.

No.	Görsel Stille Öğrenen	(x)
1	Biri bana ders verir gibi bir şeyler anlatırsa başka dünyalara dalarım
2	Temiz ve düzenli bir sıraya sahip olmak isterim
3	Sözel yönergeleri kullanamam, haritaya gereksinim duyarım
4	Duyduğum ama görmediğim yönergelere dikkat etmekte zorlanırım
5	Resimli bulmaca çözmeyi severim
6	Sessiz okumayı severim
7	Sözcükleri hatasız yazarım
8	Gördüklerimi iyi hatırlarım
9	Olaylar ve/ya konular şematize edilirse daha iyi anlarım
10	Konuşmacının ağzını izlerim
11	Resimli roman okumayı severim
12	Şarkı sözlerini hatırlamakta zorlanırım
13	Okunmakta olan bir metnin kopyasını takip etmezsem anlamakta zorlanırım
14	Sözel tariflerin tekrarlanmasını isterim
15	Kendi kendime düşünüp, çalışarak öğrenmeyi severim
16	Derslerde not tutmayı tercih ederim
17	Boş zamanlarımda okumayı severim
18	Başkalarının ne yaptığını gözlerim
19	Radyo ve televizyonu yüksek sesle dinlerim
20	Telefonda konuşmayı sevmem, yüz yüze konuşmayı tercih ederim

No.	İşitsel Stille Öğrenen	(x)
1	Kendi kendime konuşurum
2	Bütün yanlışlarımı öğretmenin anlatarak düzeltmesini isterim
3	Okurken parmağımla takip ederim
4	Sınıfta arkadaşlarımla tartışarak ve sohbet ederek öğrenmeyi severim
5	Okurken kağıda çok yaklaşırım
6	Gözlerimi ellerime dayarım
7	Daha iyi öğrenmek için müzik ve ritmi severim
8	Sınıfta çok fazla konuşurum
9	Boş zamanlarımda arkadaşlarımla konuşmayı ve şaka yapmayı severim
10	Genellikle grafikler, sembol ve simgeler benim öğrenmemi kolaylaştırmaz
11	Yüksek sesle okumayı severim
12	Yazılı karikatürleri tercih ederim
13	Hikaye, şiir ve/ya kitap kasetleri dinlemeyi severim
14	Anlatmayı yazmaya tercih ederim
15	Görsel ve sözcük hatırlama hafızam iyi değildir.
16	Kendi kendime çalışmaktansa öğretmeni dinleyerek öğrenmeyi tercih ederim
17	Bir konu bana okunursa kendi okuduğumdan daha iyi anlarım
18	Kopyalanacak bir şey olmadan kolay çizemem
19	Haritalardan çok sözel tarifleri ve yönergeleri tercih ederim
20	Sessizliğe dayanamam ya ben ya da diğerlerinin konuşmasını isterim

No.	Dokunsal Stille Öğrenen	(x)
1	Boş bir kağıda sütunlar çizmem istendiğinde kağıdı katlarım
2	Ellerimi kullanabileceğim bir şeyler yapmaktan hoşlanırım
3	Sandalyede otururken sallanırım ya da bacağımı sallarım
4	Defterimin içini genellikle resimlerle, şekillerle süslerim, karalama yaparım
5	Kalemimi elimde döndürürüm, masada tempo tutarım
6	Öğretmenlerim asla çalışmadığımı düşünürler 7
7	Öğretmenlerim sınıfta çok fazla hareket ettiğimi düşünürler
8	Genellikle hiperaktif olduğum söylenir
9	Çalışırken sık sık ara verir, başka şeyler yaparım
10	Arkadaşlarıma el şakası yapmaya bayılırım
11	Kapının üst çerçevesine asılarak odaya atlamak isterim
12	Aktif olarak katıldığım etkinlikleri severim
13	Bir şeyi görmek ya da duymak yetmez, dokunmak isterim
14	Her şeye dokunmak isterim
15	Objeleri biriktirmeyi severim
16	Sınıfta tahta silmeyi, pencere yada kapı açıp kapatmayı hep ben yapmak isterim
17	Kürdanları, kibritleri küçük küçük parçalara ayırırım
18	Aletleri açar, içini söker, sonra yine bir araya getirmeye çalışırım
19	Genellikle ellerimi kullanarak ve hızlı konuşurum
20	Başkalarının sözünü sık sık keserim